هنر

گیتار؛ از دل تاریخ
هزاران سال است که بشر با سازهای زهی سروکار دارد. گیتار یکی از وارثان این سنت موسیقایی است. در تمدن‌هایی مانند ایران، شیر بت مصر و هند، سازهایی با بدنه چوبی و زه‌هایی ابتدایی دیده می‌شود. این سازها عملکردی مشابه گیتار داشتند. به‌مرور، شکل و ساختار این سازها تغییر یافت. تأثیر متقابل شرق و غرب در تحول گیتار مشهود است. سازهایی چون سیتار و عود از جمله منابع الهام آن بودند. گیتار با گذشت زمان به هویت مستقل رسید. این ساز، محصول تعامل تمدن‌هاست.

2. دوران اروپایی گیتار
در قرون وسطی، گیتار به اروپا راه یافت و در اشکال مختلفی ظاهر شد. در رنسانس، این ساز مورد توجه هنرمندان و آهنگ‌سازان قرار گرفت. شکل ظاهری آن دچار تحول شد. تعداد سیم‌ها افزایش یافت و ساخت آن پیچیده‌تر شد. قطعات ویژه‌ای برای آن نوشته شد که مهارت نوازندگان را طلب می‌کرد. گیتار از فضای تفریحی خارج و وارد دنیای هنر شد. آموزش آن در محافل هنری شکل گرفت. این دوران، آغاز هویت‌سازی برای گیتار بود. اروپایی‌ها سهم بزرگی در تکامل آن دارند.

3. اوج‌گیری گیتار کلاسیک
در قرون هجده و نوزده، گیتار وارد مرحله جدیدی شد. طراحی ساز با روش‌های علمی بهبود یافت. شش سیم، ساختار بدنه دقیق، و استفاده از چوب‌های مرغوب، صدای گیتار را ارتقا داد. آنتونیو تورس نقش مهمی در این پیشرفت داشت. آهنگسازانی مانند تارگا، آثار پیچیده و هنرمندانه‌ای خلق کردند. گیتار به ساز اصلی در محافل موسیقی تبدیل شد. سطح آموزشی آن نیز رشد کرد. نوازندگی حرفه‌ای گیتار از اینجا آغاز شد. گیتار دیگر یک ساز ساده نبود.

4. گیتار الکتریک و عصر جدید
با اختراع برق، گیتار الکتریک متولد شد. این ساز برای تولید صدای بلندتر در کنسرت‌ها طراحی شد. شرکت‌هایی مانند فندر نوآوری‌های بزرگی به ارمغان آوردند. پیکاپ‌ها صدا را به صورت الکتریکی منتقل می‌کردند. این تحولات باعث تولد سبک‌هایی چون راک، متال و جز شد. نوازندگان جدید، تکنیک‌های خاصی ابداع کردند. گیتار الکتریک نماد نسل‌های جدید موسیقی شد. تفاوت‌های ساختاری زیادی با گیتار کلاسیک دارد. این ساز جای خود را در موسیقی مدرن تثبیت کرد.