هنر

تسلط بر ساختار فونت‌ها
اولین گام در طراحی فونت، شناخت اجزای اصلی حروف است. فرم هر حرف از بخش‌های مشخصی تشکیل شده که باید با دقت طراحی شوند. شیر بت اجزایی مانند قوس، دندانه، کشیده، سرکش و نقطه اهمیت زیادی دارند. جایگاه حرف در کلمه، بر ظاهر آن تأثیر می‌گذارد. مثلا شکل "هـ" در ابتدا با حالت پایانی آن تفاوت دارد. درک این تفاوت‌ها به طراح کمک می‌کند فونتی سازگار بسازد. انسجام ساختاری باعث بالا رفتن کیفیت نهایی فونت می‌شود. با درک کامل ساختار حروف، مسیر خلاقیت هموارتر می‌شود. بی‌توجهی به این اصول، نتیجه‌ای سطحی و ناموفق خواهد داشت.

۲. مدیریت فضای سفید و سیاه
طراحی خوب، تعادلی بین فضاهای پر و خالی ایجاد می‌کند. فضای سفید نقش مکمل فرم اصلی حروف را دارد. اگر این فضاها نادیده گرفته شوند، فونت سنگین و ناخوانا می‌شود. فضای داخل و اطراف حروف باید متناسب و هماهنگ باشد. فاصله‌ها باید با چشم سنجیده شوند، نه فقط با ابزار. کرنینگ و فاصله سطرها اهمیت زیادی در این تعادل دارند. فضای منفی، احساس آرامش به بیننده منتقل می‌کند. در ترکیب فونت با متن، این فضاها نقشی تعیین‌کننده دارند. طراحی خوب در فضای خالی تنفس دارد.

۳. وزن‌گذاری متعادل و هدفمند
در طراحی فونت، ضخامت خطوط باید در همه‌ی اجزای حروف هماهنگ باشد. وزن فونت باید متناسب با کاربردش انتخاب شود. فونتی که برای متن استفاده می‌شود با فونت لوگو تفاوت دارد. هماهنگی بین خطوط نازک و ضخیم خوانایی را حفظ می‌کند. ضخامت نباید به‌صورت تصادفی تغییر کند. تمام حروف باید از یک منطق وزنی پیروی کنند. طراحی وزن‌ها باید به‌صورت همزمان با فرم انجام گیرد. تفاوت جزئی در ضخامت، اگر هدفمند باشد، می‌تواند ویژگی فونت شود. وزن استاندارد ستون اصلی طراحی است.

۴. ابداع در سبک و فرم حروف
برای طراحی فونتی خاص و متفاوت، نیاز به خلاقیت در فرم حروف است. استفاده از فرم‌های غیرکلیشه‌ای، فونت را جذاب‌تر می‌کند. با ترکیب سبک‌های مختلف می‌توان نتیجه‌ای تازه به‌دست آورد. نوآوری باید با حفظ خوانایی همراه باشد. تغییر در محل نقطه‌ها، کشیدگی یا زاویه‌ها می‌تواند منجر به سبکی نو شود. سبک‌های سنتی نیز می‌توانند منبع الهام باشند. حتی ساده‌ترین فرم‌ها با نوآوری زنده می‌شوند. طراحی سبک به معنای ایجاد هویت بصری است. هر سبک جدید، یک بیان جدید است.

۵. بازبینی و تکامل طراحی
طراحی فونت با اولین نسخه کامل نمی‌شود. آزمون‌های مکرر برای رسیدن به نسخه نهایی ضروری است. فونت باید در جملات واقعی و در کاربردهای مختلف تست شود. بازخورد از کاربران، خطاها را بهتر نمایان می‌کند. تغییرات کوچک گاهی باعث بهبود بزرگی می‌شوند. نگهداری نسخه‌های میانی روند اصلاح را ساده‌تر می‌کند. ممکن است ایده‌ای در ابتدا خوب باشد ولی در اجرا نتیجه ندهد. روند اصلاح باید بدون تعصب به طراحی اولیه انجام شود. کامل‌ترین فونت‌ها محصول اصلاح مداوم‌اند.