هنر

طراحی و انتقال طرح
اول از همه هنرمند باید طرح اصلی‌اش رو روی یه کاغذ نازک بکشه. این طراحی خیلی مهمه چون پایه‌ی کار رو می‌سازه. شیر بت بعدش با یه سری روش مثل سوراخ‌کردن یا کشیدن گرد زغال، طرح رو می‌برن روی کاغذ اصلی. این کار باید خیلی با دقت انجام بشه چون اگه خطا کنه، کار خراب می‌شه. معمولاً یه نوع کاغذ مخصوص به اسم آهار مهره استفاده می‌کنن. هنرمند باید تمرکزش رو حفظ کنه و با حوصله کار کنه. این مرحله یعنی طراحی درست، پایه‌ی اصلی نگارگریه. اگه خوب نباشه، بقیه کارم خوب درنمیاد.

2. رنگ کردن و تذهیب
وقتی طرح منتقل شد، حالا وقت رنگ کردنه. رنگ‌ها باید حساب‌شده انتخاب بشن. رنگ طبیعی بهتره چون اصیل‌تره. رنگ‌ رو با قلم‌موی خیلی باریک می‌زنن تا جزئیات خراب نشن. رنگ‌ها باید با هم جور دربیان تا قشنگ دیده بشن. بعضی جاها رو هم تذهیب می‌کنن، یعنی با طلا یا طرح‌های خاص تزئین می‌شن. این قسمت باعث می‌شه نگاره بدرخشه. انجام این کارها صبر زیادی می‌خواد. باید بلد باشی چطور رنگ بزنی که طبیعی به نظر بیاد.

3. قلم‌گیری
قلم‌گیری یعنی کشیدن خطوط نهایی با دقت زیاد. این خط‌ها خیلی مهمن چون چارچوب اثر رو مشخص می‌کنن. معمولاً با قلم‌موی موی سمور انجام می‌شه. رنگش هم بیشتر سیاه یا قهوه‌ایه. این خط‌ها باعث می‌شن بخش‌های مهم دیده بشن. دست باید خیلی ثابت باشه. اگه یه لحظه بلرزه، خط خراب می‌شه. تمرین زیادی می‌خواد. بدون قلم‌گیری، کار نصفه‌کاره‌س.

4. نور و سایه
در نگارگری نور از یه منبع خاص نمیاد، یعنی واقعی نیست. بیشتر برای زیباتر شدن استفاده می‌شه. هنرمند با رنگ‌های هم‌خانواده کم‌کم سایه می‌زنه. اینطوری تصویر حجم می‌گیره. نور به‌طور مستقیم نشون داده نمی‌شه ولی تاثیرش هست. این کار باعث می‌شه لباس‌ها و صورت‌ها واقعی‌تر دیده بشن. باید بلد باشی چطور رنگ رو پخش کنی تا این حس رو برسونی. سایه‌زنی یعنی تصویر زنده بشه.

5. پرداخت نهایی
تو آخر کار، همه‌چیز باید چک بشه. رنگ‌ها اگه کمرنگ شدن، پررنگ‌تر می‌شن. خط‌ها دوباره مرور می‌شن. بعضی جاها طلاکاری می‌شن. لباس‌ها و گل‌ها جزئیات بیشتری پیدا می‌کنن. ممکنه افکت‌هایی هم اضافه بشه که تصویر خاص‌تر بشه. این مرحله مثل امضای پای کاره. بدونش کار کامل نمی‌شه. وقتی تموم شد، نتیجه خیلی چشم‌نوازه.